[Splendid Moment] Meet and Greet with TVXQ!!
posted on 12 Jun 2008 21:28 by vox-vici in Memories
5/6/2008
ตอนกลางคืนโทรไปปรับทุกข์กับพี่ส้มโอ บ่นๆเรื่องบัตรมีทนี่แหละส่วนตัวก็ทำใจไว้บ้างแล้วล่ะว่าคงไม่ได้หรอก seventeen เอาแค่ 10 คนเองแล้วที่อื่นก็ไม่ได้ส่งลุ้นเลย ก็ร้องไห้ไป ตอนเช้าเลยพกมือถือไปด้วยซึ่งปกติจะไม่ได้เอาติดตัวไปด้วย ฮ่าๆ พอนั่งเรียนคาบที่สอง วิชาคณิต อาจารย์ให้ทำแบบฝึกหัด ก็เลยรู้สึกว่ามือถือสั่น ปรากฏว่าข้อความเข้าก็เลยแบบ เอาวะ ขอลุ้นหน่อยเหอะ แต่ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นตั๋วหนังที่คิดไว้แต่แรกก็เลยแบบยื่นให้ไผ่ดูว่าเค้าได้ตั๋วหนังนะ ก็บอกเพื่อนในกลุ่ม กิ๊ฟ นิค ส้มโอ พวกนั้นก็ปลอบใหญ่เลย แล้วจู่ๆน้ำตามันจะไหลออกมาเองอ่ะ แบบก็ไม่ได้เสียใจมากนะว่าไม่ได้บัตรมีท แต่แบบ มันรู้สึกอัดอั้นตันใจอยากระบายเฉยๆ
พอหมดคาบเดินไปหาเมย์ที่ห้องแล้วก็ลงมาห้องน้ำ รอบนี้คืนยืนร้องไห้แบบร้องหนักมาก มันเครียดมาตลอดทั้งอาทิตย์เราก็พยายามที่สุดแล้ว มันไม่ได้ ไม่ได้ก็คือไม่ได้ พอร้องไห้จนรู้สึกดีขึ้นก็ไปล้างหน้าล้างตาตอนเที่ยงก็โทรกลับไปติดต่อจะรับบัตรหนัง แต่ไม่ไป เพราะตั้งใจจะเอาให้พี่ส้มโอไปแทน ตอนบ่ายกวางก็กลับมาหัวเราะได้เหมือนเดิม ฮ่าๆ แบบตัดใจละ ไม่อยากไป ขอบคุณเพื่อนๆที่เป็นกำลังใจให้นะเรียนวิทย์ต่อกันสองคาบแล้วก็คณะสี ซึ่งเด็ก ม.6 ไม่มีส่วนรับผิดชอบอะไรแล้ว อิอิแล้วจู่ๆก็มีสายเข้า ตอนนั้นกำลังนั่งเล่นอยู่เพราะอีกไม่กี่นาทีจะออด ประมาณเกือบบ่าย 3 อาจารย์แกก็สอนจบแล้วก็มานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ก็เลยตัดสินใจรับ ตอนแรกไม่ได้ยินเสียงเลยปลายสายพูดเสียงเบามาก ทั้งเพื่อนในห้องคุยเล่นอะไรกันด้วยแหละ
กวางก็เลยแบบ “พี่คะ ช่วยพูดดังๆหน่อยได้มั้ยคะ หนูไม่ได้ยินเลย”
“ได้ยินรึยังคะ” ตะเบ็งเสียงดังขึ้น
“ค่ะๆ ได้ยินแล้วค่ะ”
“น้องใช่เบอร์ 08xxxxxxxx ใช่มั้ยคะ”
“ใช่ค่ะ”
“น้องได้บัตร Meet & Greet ของดงบังชินกินะคะ”
รู้สึกงง “อะไรนะคะ”
“น้องได้บัตร Meet & Greet ของดงบังชินกิค่ะ”
“Meet & Greet นะคะ ไม่ใช่ตั๋วหนัง?”
“ค่ะ Meet & Greet ค่ะ”
งงหนักยิ่งกว่าเดิม “พี่ล้อหนูเล่นรึเปล่าเนี่ย”
“พี่จะล้อเล่นทำไมล่ะคะ”
เงยหน้าขึ้นมาหาเพื่อนในกลุ่ม “พี่แกบอกว่าเค้าได้บัตรมีทอ่ะ”แล้วแบบตอนนั้นไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว ทั้งตกใจ ทั้งงง ทั้งจะดีใจ อะไรมากมายคุยโทรศัพท์ก็ไม่รู้เรื่อง ได้ยื่นให้กิฟคุยให้ ไผ่กับนิคก็จับมือเราไว้รู้สึกเลยอ่ะว่าตัวสั่นมาก แล้วไผ่ก็บอกว่า มือแกโคตรเย็นเลยอ่ะ เราก็ จริงเหรอความรู้สึกมันโคตรจะแตกต่างจากเมื่อเช้าเลยอ่ะ พอรู้ว่าไม่ได้ก็ร้องไห้จะเป็นจะตายแต่พอได้จริงๆกลับร้องไม่ออกสักแอะ แบบร้องไปเยอะจนไม่มีน้ำตาจะร้องแล้วนี่แหละค่ะ ที่เค้าบอกว่า
“ฟ้าหลังฝน .... มักจะแจ่มใสและสดชื่นเสมอ” ^^
8/6/2008
ทำอะไรเสร็จก็ประมาณแปดโมงครึ่ง ก็พากิ๊บไปซื้อของก่อน แล้วก็ไปกินข้าวเที่ยงพอเห็นฝนตั้งเค้ามาก็เลยบอกกิ๊ฟว่ารีบไปเหอะ ไม่อยากเปียก แล้วฝนก็ตกลงมากวางก็เลยพูดกับกิ๊ฟว่า “งี้แหละ เทพเจ้าชอบมาพร้อมกับสายฝน” ไอ้กิ๊ฟทำหน้าทำตาบอกว่า “โอย หมั่นไส้” 55+ ก็ไปถ่ายรูปหน้างานก่อนเลยอันดับแรก คนเดินผ่านไปผ่านมาก็มองนะ แต่แบบไม่สนว่ะ อิอิ แล้วก็เดินเข้าไปถ่ายรูปด้านในต่อ เก็บบรรยากาศพร้อมกับมีช่างภาพกิ๊ฟแชะภาพให้ ฮิฮิ แล้วก็เลยว่าจะเดินไปดูที่รับบัตรตรงชั้นเจ็ด เห็นรูปตามทางก็ขอถ่ายคู่ไว้อีกแบบ เอาวะ ไม่ได้ถ่ายกับตัวจริง ก็ขอถ่ายคู่กับรูปหน่อยละกัน พอขึ้นไปชั้นเจ็ดก็ไม่เห็นจะมีอะไร เลยเดินลงมาตรงชั้นสาม เคาเตอร์ประสานงาน พี่เค้าก็บอกว่าซักบ่ายสามกว่าๆนู่นแหละกวางกับกิ๊ฟเลยไปหาที่นั่งเล่น ออมแรงด้วย เพราะเมื่อคืนปวดท้องกระเพราะ นอนไม่ได้เลยมาหลับตอนตี่สี่ครึ่งเพราะเหนื่อยมากจนหลับ ตื่นมาอีกทีตีห้าครึ่ง พระเจ้า ง่วงนอนมากแต่พอไปถึงงานก็ดี๊ด๊า ฮ่าๆ เริงร่าๆ ถึงจะยังปวดท้องอยู่ทั้งวันก็เถอะ กินอะไรก็ไม่ค่อยได้กินเข้าไปแล้วก็ปวด ทรมานสุดๆ ทำไมต้องมาเป็นวันนี้ด้วยวะ อนาถจิตมาก =.=
ซักบ่ายสามนิดๆก็ว่าจะเดินลงไปหาพี่ที่รู้จักอยู่เวทีข้างล่าง ก็เหลือไปเห็นตรงจุดประสานงานกันอ่ะแหละ เห็นคนมาต่อแถวกันเยอะๆไงเลยคิดว่าคงรับบัตรมีทอ่ะแหละ เลยกะว่าจะขึ้นไปก่อนก็ไปยืนต่อแถว ตื่นเต้นสุดๆ รู้สึกแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ ก็คิดอยู่นะ จะมีชื่อเรามั้ยเนี่ย แล้วถ้าไม่มีเราจะทำยังไง คิดไปนู่นนนเลย แล้วพี่เค้าก็เรียก กวางก็เดินไปพร้อมกับบัตรประชาชนที่อยู่ในมือ“น้องได้บัตรจากที่ไหนครับ”“seventeen ค่ะ”แล้วพี่เค้าก็ไปหยิบใบรายชื่อของ seventeen ออกมา ให้กวางหาชื่อตัวเอง แล้วคือแบบตาลายอ่ะมองหาชื่อตัวเองไม่เจอ พี่แกเลยหยิบบัตรประชาชนไปดู ก็เลยอ้อนี่ไงๆ ชื่อ แล้วก็ขีดชื่อออกกวางก็รับบัตรประชาชนคืน แล้วก็เดินออกไปเลย บัตรมีทก็ไม่เอา ฮ่าๆ พี่แกก็เรียกใหญ่เลย“น้องๆกลับมาเอาบัตรก่อน ไม่มีบัตรนี่เข้างานไม่ได้นะเนี่ย”
แบบฮาตัวเองมาก ตื่นเต้นจัด ก็วิ่งกลับไปเอาด้วยความอาย แล้วก็ห้อยคอไว้ตลอดเลยพูดกับกิ๊ฟ
“เฮ้ยที่ห้อยนี่ไม่ได้จะอวดนะเว้ยว่าได้มีท แต่กลัวจะทำหาย” แบบว่ายิ่งป้ำๆเป๋อแล้วก็ไปนั่งรอแถวๆนั้นแหละ คือสงสารกิ๊ฟมากที่ต้องมานั่งรอทั้งวัน ถ้าเป็นเราก็คงเบื่ออ่ะแบบไม่ได้ชอบไง ก็เลยแบบ
“กิ๊ฟ.... ลงไปหาอะไรกินก่อนก็ได้นะ เค้าอยู่ได้”
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อนก่อน”
“เค้าเกรงใจอ่า .... แกเบื่อมั้ยอ่า”
“ไม่เบื่อหรอก เห็นเพื่อนมีความสุข เค้าก็มีความสุข”
“อ๊ากก กิ๊ฟเค้ารักแก” >_____<
แล้วก็จนพี่เค้ามาบอกให้นั่งต่อแถวกัน ไม่ได้ดูเวลาเลยว่าเข้าไปกี่โมง ก็ไปนั่งท้ายๆเลยเห็นพี่สองคนข้างหน้านั่งคุยกัน เราก็เลยขอแจมด้วย แนะนำตัวกันไป คุยกันอย่างถูกคอ อิอิชื่อพี่มีนกับพี่ทราย แล้วพี่มีนก็เลยชี้ไปที่ที่นั่งบัตร คือแถว F เหมือนกันสามคนเลยอ่ะ กวาง F7 พี่มีน F9 พี่ทราย F10 เค้าแบ่งคนเป็นสามรอบตอนพาขึ้นไปห้องมีท ซึ่งก็ไม่รู้ว่าที่ไหน แถวกวางเป็นแถวที่สอง แบบตื่นเต้นมาก หัวใจเต้นตึกๆๆๆๆๆ สตาฟก็พาขึ้นลิฟต์ไปเรื่อยๆ จนถึงชั้น 9 ก็ปรากฏว่ามีทในโรงหนัง ตอนที่นั่งคอยอยู่ก็ไม่รู้หรอกว่ามีทจะเป็นยังไง ไม่อยากตั้งความหวังอะไรไว้มากคิดแค่ว่า เราได้มาขนาดนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว จะเป็นยังไงต่อไปก็ช่างมันเถอะ คนไปนั่งรอข้างนอกเยอะเหมือนกัน พี่สตาฟก็ขอตรวจบัตรก่อนเข้า เลยพึ่งคิดว่าเออ ห้อยไว้ก็ดีอีกอย่าง ไม่ต้องล้วงเข้าล้วงออก ไม่หายด้วย ^^~~~~~~~พอเดินเข้าไปก็พบเวทีพร้อมกับเก้าอี้ห้าตัวตั้งไว้ ตื่นเต้นจัดขึ้นไปอีก เพราะว่ามันไม่ได้ไกลอย่างที่คิดไว้ ก็นึกในใจ เออ ถึงไม่ได้เซ็นต์ไม่ได้ปั๊มก็ช่างมันเถอะ ขอนั่งมองหน้าแบบนี้ละกันบัตรซ้ำเยอะมาก เจอพี่ข้างๆอีกคนชื่อพี่ส่วง พากันภาวนา อย่ามีใครมาซ้ำกับชั้นนะ ฮ่าๆคือแบบมันได้นั่งแล้วอ่ะ เลยไม่อยากลุกออกไปไหนอีก สรุปสุดท้ายก็ไม่มีใครมาซ้ำกับเราก็นั่งรอไปสักพัก กวางอ่ะนั่งตรงกลางๆ เจอพี่อีกคนนึงในแถวเดียวกันนั่งอยู่คนเดียวขอบๆก็เลยเรียกมานั่งด้วย ชื่อพี่ยุน พี่เค้าชอบเซีย พวกที่บัตรซ้ำกันสตาฟก็เลยบอกว่าจะนั่งไหนก็นั่งใกล้จะถึงเวลาที่พวกพี่ๆเค้าออกมาแล้ว สตาฟผู้ชายคนนึงก็เลยพูดขึ้นมาว่า
“นี่จะเป็นครั้งแรกที่เซ็นต์ให้จริงๆ ไม่ใช่ปั๊ม” ทุกคนกรี๊ด
“แต่ว่าจะได้แค่คนเดียว” แล้วพี่แกก็พูดต่อประมาณว่าเห็นใจคนข้างล่างที่เค้ารอด้วยแล้วทงบังก็เหนื่อยกันมากๆ หน้าตาแต่ละคนนี่ยังไม่ตื่นกันเลย แล้วจะเรียงตามที่นั่ง พอพี่เค้าพูดจบก็พากันแบบจะเปลี่ยนเอาคนที่ตัวเองชอบที่สุด เพราะมันได้แค่คนเดียวไง แล้วเหมือนสตาฟเห็นว่ามันวุ่นวาย ก็เลยมาประกาศอีกรอบว่าห้ามเปลี่ยนที่กัน ถ้าเห็นนะจะจับออกไปข้างนอกเลย กวางก็อยากได้ของมิคกี้นะ พี่ยุนแกก็อยากได้ของเซีย เลยมีพี่ในแถวนี่แหละพูดขึ้นมาว่า ได้ของใครก็เอาไปก่อนเถอะ แล้วค่อยไปขอแลกเอา เลยมีพี่อีกคนพูดขึ้นมาว่า แต่มันไม่เหมือนกันอ่ะ มันไม่เหมือนกับอันที่เค้าเซ็นให้เรากับมือ กวางก็คิด อืม ..... ก็ใช่อ่ะเลยแบบ ถ้าไม่ได้ของมิคกี้ ก็จะไม่เอาไปเปลี่ยนกับใครทั้งสิ้น เพราะถึงยังไงเค้าก็ตั้งใจเซ็นให้เรา
แล้ววินาทีตื่นเต้นก็เริ่มขึ้น การ์ดตัวมหึมาก็ไปประจำที่ แบบตอนนั้นโคตรจะตื่นเต้น และแล้วเซียก็เดินออกมาคนแรก พระเจ้า!!! เท่เป็นบ้าอ่ะ คนที่สองที่กวางเห็นคือแจจุง โห .... ผู้ชายอะไรเนี่ย แต่งตัวธรรมดาที่สุดแล้ว แต่ดูดีชะมัด!!!! หล่อมาก เท่สุดๆ แล้วอีกสามคนก็เห็นประมาณจะพร้อมๆกัน เสียงกรี๊ดก็ดังขึ้น พวกพี่ๆก็มาทักทายกันคนละประโยค ตอนที่ชางมินเริ่มพูดคนกรี๊ดดังมากแต่แป้บเดียว แบบว่าเสียงเป็นหนุ่มขึ้นโคตรๆ หล่อมากกกกกกกก จำไม่ได้แล้วอ่ะว่าพูดยังไงบ้าง ของพี่มิค เฮียแกบอกว่า อย่าลืมสบตากันด้วยนะ โอ้ยยยย น่ารักได้อีกคนเรา!!! ยุนโฮหล่อมากกกกกก ทำผมแบบนี้แล้วดูหล่อแบบเถื่อนๆดี อิอิ โปรยยิ้มโบกมือมาแต่ละทีนี่ฆ่ากันเลยมั้ย พี่ชายยูชอน กวางชอบทรงนี้นะมันดูเป็นผู้ใหญ่ดีอ่ะ (แต่กิ๊ฟด่าว่าแก่ 55+) มันเข้าอ่ะ ดูดีมากๆ สรุปคือเทพทุกคน ฮ่าๆ
ทักทายกันนิดหน่อย แล้วก็เริ่มแจกลายเซ็น แจจุงนี่เล่นได้ตลอดเวลา น่ารักเป็นบ้า ตอนนั้นก็เริ่มคิดละ ถ้าไม่ได้มิคกี้ก็ขอป๋าแจเถอะ น่ารักเกินไป!!! อยู่นิ่งๆไม่ได้ ไฮเปอร์มาก แล้วมีตอนนึงที่หน้าแจอ่ะว่าง ไม่มีใครไปให้เซ็นต์ แล้วพวกที่นั่งอยู่ก็เลยแบบชี้ๆอ่ะ แบบเฮ้ย ทำไมไม่มีใครเดินไปล่ะ พี่แจแกก็เลยยิ้มแล้วก็แบมือสองข้างยกขึ้น น่ารักได้อีกคนเรา ขำมาก สายตายุนโฮนี่แบบว่า โอ้ยยยยยย นี่ถ้าได้ยุนโฮนะละลายตายกะสายตาพิฆาตแหงๆ ของชางมินมีตอนนึงที่เป็นน้องผู้หญิงตัวเล็กๆ น่าจะเป็นเด็กประถมอ่ะ แล้วตอนชางมินเซ็นเค้าก็เลยก้มๆให้ตัวเตี้ยลง คือแบบน่ารักมากๆ >________<~~~~~~!!!!!!!!!!
คือใจจริงก็อยากจะได้ของพี่ยูชอนอ่ะนะ แต่มันมีเหตุการณ์นึงที่ทำให้ความคิดเปลี่ยนไป ขอไม่เล่าละกันนะคะ กวางประทับใจมิคกี้ยูชอนที่สุดก็จริง แต่ก็รักหมดทั้งห้าคนนะ เรามาครั้งนี้ เรามาเก็บความประทับใจกลับไป เพราะฉะนั้นจะได้ลายเซ็นใครเราก็จะดีใจหมด คือไม่อยากไปทำหน้าผิดหวังให้คนที่จะเซ็นให้เราเห็นอ่ะ มันรู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้ แล้วมันจะทำให้ตัวเราเองพลอยเสียเซลฟ์ไปอีกด้วย ก็เลยนึกในใจแบบไม่เอาแล้วลายเซ็นพี่มิก ก็นั่งรอไปเรื่อยๆ จนพอใกล้ๆจะถึงตาเราละที่ต้องลุกออกไป พี่ยุนก็ยืนนับว่ากวางกะพี่แกจะตรงกับใคร แล้วพี่แกชี้ไปที่ตัวเอง 4 แล้วนับมาที่กวาง 5 คือกวางได้เซียแล้วพี่แกได้มิคกี้ ก็เลยแบบเฮ้ย!! เปลี่ยน !!! 55
ตอนแรกก็เดินไปแบบปกติก่อน แล้วก็ไปเปลี่ยนกันตรงที่การ์ดคนไทยยืนคุม แบบตรงนั้นมันมืดไง ฮ่าๆ แล้วพอตรงจะขึ้นเวทีจะเป็นการ์ดเกาหลีดูแล กวางก็เลยหันกลับไปหาพี่ยุน “หนูได้มิคกี้จริงๆเหรอพี่” แล้วเค้าจะให้ต่อแถวทีละห้าคน แล้วก็เว้นช่องว่าง พี่ยุนนับให้ดู 1 2 3 4 5 ได้จริงๆ!! แล้วก็ถูกเรียกขึ้นไปพอดี คือก็รู้อยู่นะว่าเราอ่ะได้มิคกี้ แต่พอเดินขึ้นไปยืนบนเวทีจริงๆแล้วมันลืมไปเลยอ่า ตอนแรกมองไม่เห็นพี่ยูชอนเลย เพราะพี่แกนั่งพิงพนักเก้าอี้ เข้าใจว่าตัวเองได้แจจุงด้วยซ้ำ ก็ยืนมองหน้าแจจุง แล้วพี่ข้างๆเราก็วางโปสเตอร์ตรงหน้าแจไปแล้ว ก็เลยพึ่งนึกได้ หันกลับมาตรงหน้ามิคกี้ พี่เค้าก็ยิ้มให้ กวางก็วางโปสเตอร์ลง พี่แกก็ก้มลงเซ็นต์
กวาง : อุปป้า~~~
พี่ยูชอน (กำลังก้มเซ็น): หื้ออ~~
วินาทีนั้นแบบ แค่ “หื้อ” คำเดียวทำเอาเราสั่นไปทั้งตัวเลยอ่ะ >_______<
กวาง (เสียงโคตรสั่น): ซารังเฮโย
พี่ยูชอน: *หัวเราะขำๆ*
เราก็แบบ อ๊ากกกกก หัวเราะเราอีก น่ารักว้อยยยยยยย
กวาง: มันนีมอกกอ (ทานข้าวเยอะๆล่ะ)
พี่ยูชอน: พยักหน้าเล็กๆ อื้มๆ แล้วก็ยิ้ม
กวาง: เซงอิลชุกคาเฮโย! (สุขสันต์วันเกิดนะคะ)
พี่ยูชอน: อื้มๆ แล้วก็ยิ้มอีก
กวาง: Can I be your sister?
พี่ยูชอน: ห๊ะ? (ไม่ได้ยิน)
กวาง: Can I be your sister?
แล้วกวางดันไปเน้นแค่คำว่า your sister เลยทำให้พี่แกเข้าใจว่าเราถามว่าแกอ่ะมีน้องสาวรึเปล่า
พี่ยูชอน: ………… I don’t have any sister ……….. (ไอ้จุดๆๆนี่คือไม่เข้าใจ+ไม่ได้ค่อยได้ยินด้วย)
ก็เลยเก็ทขึ้นมาว่า มิน่าล่ะเวลาคุยกันถึงต้องกระซิบกระซาบแนบหูกันขนาดนั้น ฮ่าๆ ก็เลยช่างมันเหอะ พี่แกอุตส่าห์อธิบายขนาดนั้น แล้วก็พอดีกับที่พี่เค้าเซ็นต์ให้เสร็จพอดี จริงๆกำลังจะไปแล้ว แต่นึกได้ว่าลืมจับมือ ฮ่าๆ ยื่นมือข้างขวาไปจับ แล้วก็เอามือข้างซ้ายประกบอีกที แล้วก็ทำเหมือนเช็คแฮนด์อ่ะ
กวาง: อุปป้า! ซารังเฮโย! ซารังเฮโย!!
พี่ยูชอน: *ยิ้มขำๆฮาๆ ประมาณแบบ อื้มๆรู้แล้วล่ะว่ารัก*
สตาฟข้างล่างสะกิดขา ก็ลยพึ่งรู้สึกตัว คนที่ขึ้นมาพร้อมกับเราเขาลงกันไปหมดแล้ว เหลือกวางยืนอยู่คนเดียว โคตรอายเลยอ่ะ เลยรีบเดินเร็วๆออกไป แบบตัวสั่นมาก แล้วมันต้องเดินลงบันได ฝั่งยุนโฮ พี่การ์ดแกก็แบบ อ้าวน้อง ระวังๆ ฮ่าๆ ไม่ได้มองหน้าแจมินยุนตอนเดินผ่านเลย คิดไม่ทัน แต่จริงๆแล้วตอนนั้นมันคิดอะไรไม่ออก คือมันไม่รู้สึกตัวจริงๆนะ อายค่ะงานนี้ อายมาก >/////////
พอกลับมาที่นั่งก็เจอกับพี่ยุนพอดี ต่างคนต่างสติแตก กวางก็เลยบอกให้พี่เค้าวางโปสเตอร์ก่อนสักแป้บ
บอกว่า “พี่คะ หนูขอกอดพี่ทีนึงได้มั้ย”
แล้วก็กอดกันตรงนั้นเลย พี่แกก็ร้องไห้ใหญ่เลย ดีใจด้วยนะคะพี่ยุน ^__________^
พอเซ็นต์เสร็จพี่ๆทุกคนก็โบกมือ พวกเราเลยร้องแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้กะพี่ยูชอนก่อนออกจากห้อง แล้วทุกคนก็พากันรีบวิ่งลงมาข้างล่าง แล้วทีแรกอ่ะกวางลงไปตรงที่ลานจัดงานนั่นแหละ เข้าใจว่าตรงนั้นมันเป็นทางเข้า คือเบลอมาก ตาลาย หมดแรง แต่จริงๆแล้วตรงนั้นอ่ะมันเป็นหลังเวที!! 55+ กวางดูยังไงไม่รู้ว่ามันเป็นทางเข้า เลยเข้าใจว่าเค้าปิดไม่ให้คนเข้าแล้ว คิดไปนู่นนนน ก็เลยเดินกลับไปหากิ๊ฟที่กำลังนั่งกิน MK กับเพื่อนอยู่ ก็เสียดายอยู่นะ เพราะกวางอ่ะไม่รู้ว่าเค้าจะมีเซอร์ไพรส์วันเกิดให้พี่ยูชอนด้วยไง จริงๆไม่ได้จะเบียดเข้าไปหรอก แต่แค่อยากไปร้องเพลงร่วมกับแฟนคลับคนอื่นๆด้วย ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไรหรอก แค่เห็นรอยยิ้มของพี่ว่าประทับใจแค่ไหน แค่นั้นเราก็ปลื้มแล้วล่ะ มีความสุขมากๆนะคะพี่ชาย ^______^
รู้สึกเหมือนช่วงเวลานั้นกำลังหลับฝันไปเลย แต่ก็เป็นฝันที่วิเศษสุดๆ พอนึกถึงช่วงเวลานั้นทีไรก็จะยิ้มออกมา อยากคิดถึงตอนมีทแล้วยิ้มอย่างนี้ได้ตลอดไปจัง ตอนที่พี่กำลังเซ็นต์ให้มันรู้สึกขึ้นมาเฉยๆเลยอ่ะว่ามันอิ่มเอม ตื้นตันใจจนไม่รู้จะดีใจแบบไหนแล้ว จนทำให้คิดเลยว่า ถ้ามีมีทอีกจะไม่ส่งจะไม่ชิงอะไรอีกแล้ว ถึงจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็มีค่าและน่าจดจำจริงๆ คนที่เราสนิทหรืออีกมากมายหลายคนที่อยากจะเข้ามีท แต่มันไม่ได้ เราก็รู้สึกสงสารนะ เลยแบบถ้ามีอีกนี่คงจะไม่เอาแล้ว อยากให้คนที่เค้ายังไม่เคยได้มีทเข้ามาสัมผัสบรรยากาศแบบนี้บ้าง
อยากจะบอกว่ากวางเองก็เป็นคนนึงที่ไม่คิดไม่ฝันหรอกว่าจะได้เข้ามีท แต่ก็ยังทำ พอตอนแรกไม่ได้ก็เสียใจนะ เสียใจตรงที่เราพยายามทำอะไรสักอย่างแบบสุดความสามารถ แต่มันไม่ได้ ก็เสียใจเป็นธรรมดา ร้องออกมาเถอะน้ำตา มันจะช่วยระบายสิ่งที่คั่งค้างในใจเราให้รู้สึกดีขึ้น พอเราหยุดร้องแล้ว มันจะรู้สึกขึ้นมาได้เองว่า ถึงเราจะไม่ได้ แต่อย่างน้อยสักครั้งเราก็เคยลองทำอะไรที่ต้องใช้ความพยายาม ความอดทนอย่างมากมายเพื่อพวกเค้า ลองให้สุดความสามารถก่อน ได้ไม่ได้ยังไงค่อยมาว่ากันอีกที แต่ก็อีกแหละเพราะทุกคนแตกต่างกัน ก็แล้วแต่ความคิดของใครของมันละกันนะคะ ขอให้คนที่ยังไม่ได้เข้ามีท ถ้ารอบหน้ามีจัดอีก ก็ขอให้ได้บัตรมีทนะคะ ...........
เชื่อมั่นในความรัก .... แล้วความรักจะทำให้เรา “ได้พบกัน”
TVXQ!!
ชางมิน พี่โตเป็นหนุ่มมากๆเลยนะ ฮ่าๆ หล่ออ่ะ >_______<
จองยุนโฮ สายตาพิฆาต!!! พร้อมกับคำพูดที่ว่า “ประทับใจ”
พี่จุนซูออร่ามากอ่า อ๊ากกกกกกก ใสกิ๊งๆ “ผมรักคุณ”
พี่แจจุง กรี๊ดดดดดดดดด เท่มากกกกกก ขี้เล่นได้อีก รอบนี้พี่แจจุงเอาใจเราไปเต็มๆ
พี่ชายสุดที่รัก .... รักรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของพี่ที่สุดเลย ยิ้มบ่อยๆนะคะพี่ชาย
Thanks
ขอบคุณพ่อกับแม่ที่อนุญาตและออกตังค์ค่ารถให้เรา ฮ่าๆ รักพ่อกะแม่จังเลยยย
ขอบคุณมู๋เมย์ ที่คอยช่วยเหลือเค้ามาตลอด
ขอบคุณเพื่อนๆที่เป็นกำลังใจให้ กิ๊ฟ ไผ่ นิคกี้ ส้มโอ
ขอบคุณพี่เจ้าหน้าที่ที่รับโทรศัพท์กวางหลายรอบมาก อิอิ
ขอบคุณพี่ส้มโอ พี่สาวที่คอยให้คำแนะนำดีดีมาตลอด
ขอบคุณสิ่งดีดีทุกๆอย่าง ที่ผ่านเข้ามาและเราจะจดจำมันไว้ตลอดไป.....
edit @ 13 Jun 2008 18:39:04 by !~Mickii>YoOchuN